Word Beschermer

Bijzondere ontmoeting op Heidestein

5.jpg

Een bijzondere middag was het bij het heideven, in de volksmond ook wel de Put van Heidestein genoemd. Afgelopen week zag mevrouw Van Kalkeren de plek terug waar zij en haar zusje zo’n 80 jaar geleden leerden zwemmen. Met een koektrommel op de rug gebonden zodat ze bleven drijven.

‘Wat is ie klein geworden! Vroeger stond het water zeker anderhalve meter hoger’, vertelt mevrouw Van Kalkeren. ‘Dat zou goed kunnen, het grondwaterpeil is de afgelopen jaren flink gezakt’, zegt Enrico de Jong, voorzitter van de vrijwilligerscommissie op landgoed Heidestein. Lopend in de richting van het water komen de jeugdherinneringen langzaam terug en raakt mevrouw een beetje geëmotioneerd. Mevrouw vertelt dat ze in haar hoofd zo vaak heeft bedacht hoe het eruit zou zien, vooral omdat ze er niet meer zelfstandig kan komen. Mevrouw blijft stilstaan en wijst naar het heuveltje bij het water. ‘Ja, dat is het heuveltje waar mijn zus en ik vroeger gefotografeerd zijn. Daar heb ik nog een foto van’.

Enrico vertelt over het beheer van Utrechts Landschap en de hulp die de schaapskuddes daarbij bieden. De schapen zorgen dat het niet helemaal dichtgroeit. Veel insecten zijn er erg blij mee dat de heide zo de ruimte krijgt om te groeien. ‘Wij maakten altijd mandjes van takjes heide die we in elkaar vlochten. Dat zag er schattig uit.’ De ogen van mevrouw Van Kalkeren twinkelen als ze dit vertelt.

‘Vroeger waren er akkers die aangelegd zijn door één van de oude eigenaren. Die akkers gaan we met het vrijwilligersteam nu ook weer in ere herstellen zodat de reeën hier meer beschutting en voedsel kunnen vinden.’ Zegt Enrico.

‘Goh, er is veel veranderd, maar ik ken het nog helemaal terug. Behalve het water, vroeger was ie echt groter. ‘

« Terug

Delen:

Share Share