Word Beschermer

Column boswachter: sneeuwklokje

Sneeuwklokje Joris Hellevoort.jpg23 februari 2018

Deze column is een ode aan het sneeuwklokje. Midden in de winter als er een donker gat gaapt tussen de feestdagen en de lente, voltrekt zich een wonder. Kleine, haast bescheiden plantjes in en langs het bos beginnen massaal te bloeien. Een immens wit tapijt van klokjes verschaft de natuur een heilig en onbevlekt geluk. En de winterakoniet dan, zullen de critici zeggen. Ah, ze bedoelen die kleine gele rakkers die strijden met mijn geliefde sneeuwklokje om wie het eerst bloeit. Zeg nu zelf, geel is toch een tikkie ordinair. Tijdens mijn excursies zeg ik vaak: 'de winterakoniet is de Frans Bauer onder de vroegbloeiers, het sneeuwklokje Chopin.'

Van oudsher is februari in Nederland de koudste maand. Als de vorst rake klappen uitdeelt aan alles dat buiten probeert te overleven, geven ook de sneeuwklokjes zich over en vleien zich neer op de aarde. Ze lijken zich gewonnen te geven. Niets is minder waar. Zodra de temperatuur weer boven het vriespunt piept, vindt er een ware wederopstanding plaats. Alle dood gewaande klokjes richten zich op. Een groot wit feest dat het verlangen naar de lente in mij aanwakkert.

Om er een echt fuif van te maken, ben ik begin deze maand in de auto gesprongen en voor het eerst getuige geweest van het sneeuwklokjesgala nabij de Zaanse Schans en het sneeuwklokjesfeest in Wolfheze. Ik zie u al fronsen; sneeuwklokjesgala? Zeker. Al jaren lang zijn er mensen die helemaal gek zijn van sneeuwklokjes. Ze worden ook wel galanthofiel genoemd naar de Latijnse naam voor het gewone sneeuwklokje, Galanthus nivalus. Tijdens deze vroege tuinfeesten staan honderden verschillende soorten en variëteiten sneeuwklokjes uitgestald in een afgelegen schuur of kas. Hordes mensen haasten zich om dat ene bijzondere klokje, waar er maar een paar van zijn, te bemachtigen. Op lange tafels worden piepkleine klokjes afgewisseld met ware reuzen. Het grootste klokje meet maar liefst 5 cm. En er bestaan zelfs sneeuwklokjes die in de herfst al bloeien!

Zelf wist ik tot een paar jaar geleden niet eens dat er verschillende soorten bestonden. Hoe snel kan het gaan. Ook ik laat me meeslepen en trek de portemonnee voor een paar bijzondere soorten. Er zit zelfs een geel klokje bij. Ondertussen heb ik 25 verschillende variëteiten in mijn tuin staan met het idee in de toekomst een sneeuwklokjes theater te maken. U merkt het al, ik ben definitief besmet met het galanthomania virus. Het kan beroerder!

Joris Hellevoort
boswachter Utrechts Landschap

 

« Terug