Word Beschermer

Nieuw toegangshek voor Molenbosch

Molenbosch Paul Vesters 1.JPG

Het laatste onderdeel van de restauratie van de buitenplaats Molenbosch in Zeist staat op zijn plek: het toegangshek bij de entree. Voor het ontwerp van de nieuwe toegangshek is gebruik gemaakt van oude ansichtkaarten waarop duidelijk te zien is hoe het hek er vroeger uitzag. Het kon toen en ook nu niemand meer ontgaan: hier ligt een belangwekkende buitenplaats.

In het Paradijs waren –voor zover bekend- geen hekwerken en muren. Daarna is de schade snel ingehaald. Het vriendelijke woord ‘tuin’ is afgeleid van ‘tuen’, een afrastering van gevlochten twijgen en betekent dus in feite omheining. Het was in eerste instantie de woeste natuur die buiten de deur gehouden moest worden maar inmiddels wordt met muren en hekken ook de medemens binnen- of buiten gehouden.

Hekwerk als statussymbool

Bij landgoederen en buitenplaatsen was de entree van groot belang. De bezoeker moest de indruk krijgen een belangwekkend terrein op te rijden dat eigendom was van een belangwekkend persoon. Status dus. Her en der in de provincie Utrecht staan imposante toegangspartijen die geen misverstand laten bestaan over de status van de eigenaar. Er zijn ook eenvoudiger voorbeelden die in principe dezelfde functie hadden: let op, u betreedt een bijzonder terrein!

Restauratie

In 2016 is begonnen met een grote restauratie en opknapbeurt van Molenbosch. Naast het hekwerk zijn ook een aantal andere maatregelen uitgevoerd. Om deze buitenplaats beter beleefbaar te maken zijn er onder andere nieuwe zitbanken geplaatst en zijn de wandelpaden uitgebreid en verbeterd. Ook is er dankzij een gulle gift een notenboomgaard aangeplant bij de ingang van de moestuin. Met deze werkzaamheden kan de buitenplaats zich weer rekenen tot een van de juwelen van de Stichtse Lustwarande.

Over Molenbosch

Het in 1837 ontworpen landhuis en bijbehorend park zijn ontworpen door J.D. Zocher, een bekende Nederlandse architect die ook het park van landgoed De Breul aangelegd heeft. Molenbosch dankt zijn naar aan de molen die voor de bouw van het landgoed langs deze weg stond, deze is enkele jaren daarna afgebroken. De heer JB Stoop, die landerijen bezat tot en met Austerlitz wilde zijn zomerverblijf oorspronkelijk in de buurt van de Pyramide van Austerlitz plaatsen, maar dankzij een gebrek aan water viel de keuze uiteindelijk op Zeist.

« Terug