Word Beschermer

Buitenplaatsen Driebergseweg - meer informatie

Buitenplaatsen Driebergseweg

Meer informatie

Stichtse Lustwarande

De buitenplaatsen zijn onderdeel van de Stichtse Lustwarande, een unieke gordel van buitenplaatsen die rond 1850 is ontstaan als vakantiegebied voor rijke kooplieden en bankiers uit Amsterdam en utrecht. De Lustwarande ligt op de flank van de Utrechtse Heuvelrug en strekt zich uit van De Bilt tot aan Rhenen. Langs de Lustwarande staan meer dan 100 buitenplaatsen en landgoederen. 

Natuurwaarde

Naast de grote cultuurwaarde die de buitenplaatsen hebben, zijn ze van belang voor vele planten en dieren. Zo fungeren de monumentale bomen als woonruimte voor o.a. boommarter, vleermuizen en holenbroeders als specht en boomklever. De vijvers vormen een uitstekend leefgebied voor kikkers, padden en ringslangen. Door de ligging in het overgangsgebied tussen Heuvelrug en Kromme Rijngebied functioneren de buitenplaatsen langs de Driebergseweg ook als ecologische verbindingszones. 

Hoog Beek en Royen

Hoog Beek en Royen is in 1824 aangelegd in opdracht van Albert Voombergh. Het voorname witte huis is in gebruik als kantoorruimte. In het park, dat is aangelegd door Zocher, zijn typische Engelse landschapsstijlelementen te vinden zoals slingerende waterpartijen, boomgroepen en gebogen paden.

Wijngaard

Samen met de Rotary Zeist heeft Utrechts Landschap op landgoed Hoog Beek en Royen een wijngaard aangelegd. De wijngaard ligt achter de boogvormige muur op de plek waar vroeger een omvangrijke gebruikstuin met kassen was. Deze kassen leverden fruit, groente en bloemen aan de toenmalige bewoners van het landhuis. De eerste ‘Hoog Beek en Royen’-wijn wordt in 2014 verwacht. 

Baken ‘Zeist aan Zee’

Een folly is een bijzonder fenomeen op buitenplaatsen en landgoederen: het is vaak een fantasiegebouwtje dat de toeschouwer op het verkeerde been zet en daarmee vragen oproept. Op landgoed Hoog Beek en Royen staat een folly in de vorm van een baken. Het baken Zeist aan Zee is in 2009 gemaakt naar het grondplan van een oude theekoepel die in het verleden op deze plaats stond. Architect Jord den Hollander heeft zowel het verleden als de toekomst in het ontwerp van de nieuwe folly verweven. Het baken geeft de markering aan tussen het rivierengebied en de zandgronden van de heuvelrug. Als de stijging van de zeespiegel doorzet, dan komt wellicht vlakbij dit punt de nieuwe kustlijn van Nederland te liggen. Zeist aan Zee is dan een feit.

Pavia

Pavia behoorde oorspronkelijk tot Hoog Beek en Royen, maar werd daarvan rond 1850 afgesplitst. Het bezit een wit landhuis op een heuvel in neoclassicistische stijl. Huis Pavia heeft vele functies gehad waaronder meisjesinternaat, appartementengebouw en opvanghuis voor vluchtelingen. Momenteel doet het pand dienst als zorgcomplex voor ouderen. Leuk detail is de in 1880 gebouwde duiventil die in het park staat. 

Schoonoord

Schoonoord is rond 1820 aangelegd naar een ontwerp van tuinarchitect Hendrik van Lunteren. Het huis is in 1962 afgebroken. Nu staan er grote schoolgebouwen van de openbare scholengemeenschap Schoonoord. Hoewel het landschapspark te lijden heeft gehad van deze soms grootschalige ingrepen, zijn er nog elementen van de oorspronkelijke landschappelijke aanleg te herkennen zoals de slingerende vijver. 

Molenbosch

Molenbosch dankt zijn naam aan een molen die langs de Driebergseweg stond en die enkele jaren na de bouw van het landhuis (1837) is afgebroken. Naast het huis, dat particulier bewoond wordt, bevinden zich in het omliggende park o.a. een tuinmanswoning en het zeshoekige ‘kippenpaleis’ uit 1898. Zowel het landhuis als het park zijn ontworpen door Zocher. De groentekelder in het park is door Utrechts Landschap ingericht als onderkomen voor vleermuizen. 

Heerewegen

Heerewegen is aangelegd in 1848, een jaar later dan de bouw van het huis. De naam Heerewegen is waarschijnlijk afgeleid van de Arnhemse Bovenweg of oude Arnhemseweg die in de 18de eeuw Heerweg of Heereweg genoemd werd. In 1973 zijn het hoofdgebouw en het koetshuis afgebroken. Van de oorspronkelijke structuur van het park is weinig over maar er staan wel fraaie bomen. 

De Breul

De Breul bezit een landschappelijk park met een gebogen waterpartij, een kronkelend padenstelsel en imposante boomgroepen. Het park is aangelegd door J.D. Zocher en in 1913 aangepast door L.A. Springer.  Bijzonder is de ‘Romeinse’ boogbrug die toegang geeft tot het landhuis. Huis De Breul in zijn huidige vorm dateert uit 1927, maar kent vele voorgangers. Momenteel is het in gebruik als kantoor. De in het park gelegen ijs- en schuilkelder zijn in 2001 aangepast voor bewoning door vleermuizen.