Van kasteel tot buitenplaats
Een stevige toren, dikke muren en een gracht: Loenersloot begon als een verdedigbaar kasteel. In de achttiende eeuw maakten beslotenheid en verdediging steeds meer plaats voor comfort en ontvangst. Toch bleef het middeleeuwse karakter herkenbaar.
Van toren naar kasteel
De ronde toren, de donjon, vormt de middeleeuwse kern van Kasteel Loenersloot. Hij diende ter verdediging en liet de macht van zijn eigenaar zien. Rond de toren kwamen in de loop van de eeuwen zalen, woonvertrekken en andere bouwdelen. Zo groeide Loenersloot uit tot een omgracht kasteelcomplex.
De vesting wordt opengebroken
In 1766 kocht Hendrik Willem van Hoorn Loenersloot. Hij vond het gebouw ouderwets en bereidde een grootscheepse modernisering voor. Het poortgebouw en de weermuur verdwenen en een deel van de gracht rond de voorburcht werd gedempt. Het complex verloor daarmee een deel van zijn gesloten, verdedigbare karakter.
Van Hoorn ging in 1771 failliet. Een volgende eigenaar zou de verandering naar een comfortabel buitenverblijf voortzetten.
Een comfortabel buitenverblijf
In de jaren 1770 liet Andries Jan Strick van Linschoten het kasteel ingrijpend verbouwen. Loenersloot moest een gerieflijk buitenhuis worden. Ontvangstvertrekken kregen een nieuwe inrichting en de keuken verhuisde naar een plek dichter bij de eetkamer. De oude toren bleef behouden.
Daarmee sloot Loenersloot aan bij het buitenleven dat in deze omgeving geliefd was. Langs de rivieren lagen buitenplaatsen waar welgestelde stedelingen de zomer doorbrachten. Huis, tuin en park vormden samen een plek om te verblijven en gasten te ontvangen.
Ontvangen, muziek en diners
Strick van Linschoten gebruikte Loenersloot voornamelijk als zomerverblijf. Hij ontving zijn gasten in de salon, nam hen mee naar de tuinkamer voor een klein concert en liet hen dineren in de eetkamer.
De beschilderde behangsels en de inrichting van de stijlkamers laten nog altijd zien hoe belangrijk sfeer en ontvangst waren. Ze maken de verandering van verdedigbaar kasteel naar comfortabel buitenverblijf tastbaar.
Een middeleeuws uiterlijk
Rond 1900 kreeg het kasteel opnieuw een ander aanzien. Paulus Hubert Andries Martini Buys wilde het gebouw een middeleeuwser uiterlijk geven. De toren kreeg kantelen en ook de gevels en vensters werden aangepast.
Wat je vandaag ziet, is dus het resultaat van verschillende eeuwen bouwen en verbouwen. Een middeleeuwse kern, een achttiende-eeuws interieur en latere veranderingen bepalen samen het karakter van Loenersloot.
Ook Kasteel Loenersloot van binnen bekijken? Bekijk de rondleidingen