Molen Geesina
Langs de Ruigenhoeksedijk in Groenekan staat een prachtige korenmolen: molen Geesina. De molen is hoog op een stelling gebouwd, waardoor hij de wind goed kan vangen. De molen is vernoemd naar de vrouw van de vroegere molenaar. Dankzij haar spaarzaamheid kon de molen in 1939 worden gerestaureerd.
Molenbezoek en winkel
Openingstijden
Zaterdag 11.00 – 17.00 uur (april-oktober)
Zaterdag 11.00 – 16.00 uur (november-maart)
Adres
Ruigenhoeksedijk 32, Groenekan
Contact
Dagelijks brood
Met korenmolens werd graan gemalen voor het dagelijks brood. Al in de oudheid maalden mensen hun graan. Aanvankelijk (in de Romeinse tijd) met de hand door het gebruik van twee over elkaar wrijvende stenen. Later met rosmolens en pas vanaf de 13de en 14de eeuw met molens die door water of wind werden aangedreven.
Korenmolens staan meestal in steden, stadjes en dorpen. Om voldoende wind te vangen tussen de overige bebouwing staan ze op een verhoging. Vanaf de stelling (een soort balkon) kan de molenaar de wieken naar de wind draaien. De wieken drijven de as aan, die de maalstenen laat draaien. De maalstenen malen het graan tot meel.
Bouwjaar en type molen
Molen Geesina: ronde stenen stellingmolen – 1835
Historie van de molen
De molen werd in 1843 gebouwd als stellingmolen en kreeg de naam ‘De Groene Kan’. Na 1900 werd tegen de molen een machinekamer gebouwd. Hierin stond een zuigasmotor die de molen aandreef. In 1911 werd de molen gekocht door Abraham Schuurman. Rond 1930 raakte hij buiten bedrijf vanwege een bedrijfsverhuizing naar De Bilt, maar in 1939 liet Schuurman een omvangrijk herstel uitvoeren omdat het bedrijf weer naar Groenekan terugkwam. Deze restauratie was mogelijk dankzij de spaarzaamheid van zijn vrouw. Daarom werd de molen omgedoopt van ‘De Groene Kan’ in ‘Geesina’.
Gedurende de Tweede Wereldoorlog heeft de goed uitgeruste molen veel gemalen. Na de oorlog ging men weer malen in De Bilt en kwam de molen wederom stil te staan. In 1968 besloot men toch weer verder te gaan in Groenekan en werd de molen voor een tweede keer gerestaureerd. Aangezien Schuurman het gehele interieur en de verbeteringen aan het wiekenkruis zelf moest betalen werd de binnenzijde eenvoudig afgewerkt. Vanaf de jaren tachtig trad het verval in, waarna in 1994 de wieken verdwenen.
Restauratie
Ruim vijftien jaar lang stond er in het dorp alleen een molenromp. In 2011-2012 heeft Utrechts Landschap de molen gerestaureerd en voorzien van wieken. Sindsdien kon de molen weer draaien en malen. In 2017 is de massieve molenromp gerestaureerd. Door lekkage en bevriezing bestond er bijna geen verband meer tussen de buiten- en binnenschil. Dat vormde een groot probleem, want bij het draaien en malen komen zulke grote krachten vrij, dat de veiligheid in het geding kwam. Tijdens de restauratie is de stenen romp voor een deel afgebroken en opnieuw opgemetseld. Speciaal hiervoor zijn 42.000 ijsselsteentjes gebakken door steenfabriek Vogelensangh in Deest.
Van stilstand naar toekomst
Eind 2021 is de molen uit voorzorg stilgezet, nadat onderzoek aantoonde dat de wiekenroeden niet meer voldeden aan de veiligheidseisen. Daarmee begon een omvangrijk hersteltraject, waarbij het vervaardigen en plaatsen van nieuwe roeden een knap staaltje vakwerk vereisten.
In 2023 startte Utrechts Landschap met het vervangen van de roeden van 15 Utrechtse molens. Na twee jaar intensief werk zijn deze molens weer veilig in gebruik en kunnen de wieken opnieuw draaien. Dit bijzondere erfgoed is daarmee klaar voor de toekomst.
Veel dank aan de provincie Utrecht, een groot aantal fondsen en donateurs voor hun waardevolle financiële bijdrage!