Driebergse Bos
Driebergse Bos
Achter de beuken en dennen ligt een pareltje verstopt: een zonnige plek in het bos, met solitaire bomen en heesters, slingerende waterpartijen met bruggetjes en heel veel heide. Steeds is het landschap weer anders: in het Driebergse Bos raak je niet snel uitgekeken.
Slingerpaadjes
Ingeklemd tussen een woonwijk en de A12 ligt het Driebergse Bos. Een bos dat je soms wel lijkt te omarmen. De ondergroei is op plekken dicht en beschermend. Bescheiden heuvels rijzen naast je omhoog. Vanzelf dwaal je van het hoofdpad af, omhoog en omlaag. Over paadjes die soms bijna niet van de bosbodem te onderscheiden zijn, langs sprengen met steile oevers en kleine vijvers.
Meer structuur
Meer structuur, dat is in het Driebergse Bos de opgave. Structuur wil zeggen: bomen en struiken in verschillende hoogtes en overgangen van open plek naar jong bos en oud bos. Die variatie zorgt voor allerlei mini-biotopen, en daar profiteren veel soorten van. Ook liggend en staand dood hout draagt bij aan de structuur en biodiversiteit: allerlei soorten insecten laten het zich goed smaken en trekken weer spechten aan. Boommarters en vleermuizen vertoeven in de holtes van de oude bomen.
Werkzaamheden in het Driebergse Bos
Momenteel zijn er boswerkzaamheden in het Driebergse Bos. Op deze pagina lees je hier meer over.
Aan de bosrand
In het noordelijke stuk valt de Boswei als eerste op: een open plek aan de bosrand met verschillende grassen die door het jaar heen van groen tot goudgeel en roodbruin kleuren.
Verderop slingert een spreng door het bos. Vanaf de metershoge Zwitserse brug heb je er een mooi uitzicht op. Let op de beuk en de eik onder de brug: net twee geliefden in een innige omhelzing.
