Word Beschermer

Meer informatie

Meer informatie Eendenkooi Kooilust

Kooilust is tot halverwege de vorige eeuw in gebruik geweest als eendenkooi. Eendenkooien werden gebruikt voor het vangen van wilde eenden voor consumptie. De eenden op de kooiplas werden door een kooikerhondje in de steeds smaller wordende pijp gelokt. Vervolgens joeg de kooiker ze de pijp verder in. Aan het einde kwamen ze in het vanghokje terecht. De kooiker liet het vanghokje dichtvallen en de eenden zaten gevangen.

De eerste melding van de eendenkooi op deze plek dateert uit 1778. De kooi was onderdeel van een hofstede, die de naam Kooilust kreeg na het ontwikkelen van de eendenkooi. Kooilust begon met drie vangpijpen, maar rond 1832 had de kooi vier vangpijpen.

Nadat de laatste kooiker halverwege de vorige eeuw was vertrokken, is een deel van de kooiplas dichtgeslibd en zijn de vangpijpen verwijderd. Omdat het waterpeil te laag was voor de ontwikkeling van moerasflora, is de eendenkooi in 1999 en 2000 in zijn oude luister hersteld. De plas is uitgebaggerd en de oorspronkelijke kooidetails zijn teruggebracht. In juni 2000 heeft de gemeente Maarssen de eendenkooi definitief overgedragen aan Utrechts Landschap. Het beheer van het gebied is gericht op behoud van de historische structuur met een zo groot mogelijke rijkdom aan planten- en diersoorten. Door de jaren heen heeft zich een gevarieerd bos ontwikkeld met boomsoorten als es, wilg, els, eik en populier. Daaronder groeit hulst, wilde lijsterbes, gewone vlier, meerdere wilgensoorten, brede stekelvaren, groot springzaad en langs de waterkant gele lis. Het waterrijke bos biedt leefruimte aan vogels als de winterkoning, ijsvogel, fitis, buizerd en koolmees. Ook de gewone pad voelt zich er thuis.

Een groep enthousiaste vrijwilligers is sinds 2012 wekelijks actief in het onderhoud en beheer van de eendenkooi.